Tempu di susu

 

 

Sarávi 'st'ária sempri sciruccúsa
sarávi 'u strittu chi si svapuría
sarávi 'a nostra vuci lamintúsa
chi li biddìzzi nostri cassaría.

Ma quannu arriva 'u tempu friddulúsu,
e tutti 'i cosi pìgghiunu a brillári,
signúri mei, chiddu è tempu 'i susu!
Tempo del Nordo chi nni fa sbigghiári.

- Vaddáti chi culúri havi lu mari!
Non si n'hâ vistu mai d'accússi beddu!
E la Calabria, chi si pô tuccári?
Pôi cògghiri l'aránci c'u cappèddu!

L'ária addivènta fina e profumáta,
'i ciúri fannu a gara 'nte barcúni,
'u mustu si fa vinu 'nta nuttáta,
e lu viddánu addúma lu carbúni.

E nni sintèmu tutti premiáti,
tutti orgogliòsi di la nostra terra:
- Avògghia chi dicìti e chi parráti,
chistu è 'nu paradìsu, chista è 'na serra!

Ma dopu arrìva 'n'áutra sciruccáta:
tempo del Sud, úmidu  e mmiddúsu;
e tutto s'arriddúci 'n'áutra vota,
spittánnu ch'arritòrna 'u tempu 'i susu.