www.colapisci.it L'uomo che diventa pesce per necessità o per scelta
 


A quinta C

(trent'anni dopu)

 

 


L'idea di festeggiari stà bella ricurrenza
vinni pi' ccasu, a novembri, quasi du misifa.
'Ncontrai a Pippu Crupi 'nto 'njonnu di licenza
o simafuru da Giustra, 'nto viali da Libertà.

Mi dissi: a riunemu a quinta C dopu tant'anni?
quantu saravi bellu, chi gioia pi tutti essiri a Missina,
e cu sapi chi facci avemu, ora chi divintammu ranni!
Ornanizzamula dumani, dissi jò, o Catastu, di matina.

Non fu facili pi nnui ricurdari tutta a cumpagnia,
c'era, u sapiti, u pubbirazzu di trent'anni, ma ficimu così:
ora chi nomi, ora chi cuttigghi, ora cu na fotografia
ni ripassammu a unu a unu di novu a quinta C.

Cu era chiddu a me sinistra, menzu biondinu...
Raimondu... oggi, sai, 'nte trasporti è un pezzu rossu
ma allora, o Municipiu, avia a qualifica i bicchinu
e avìa trasutu pi ssò ziu u cardinali .... sempri pi concorsu.

E chiddu chi u chiamaumu Cecè, u balbuzienti....
E’ Centorrrinu. Interrogatu non spiccicava na parola
ma si ffora si parrava di calciu, non avìa nenti
e a malatía ci vinìa sulu quannu ritunnava a scola.

Jò non mi ricuddava chiddu vicinu a finestra.....
E' Fierucciu, un tempu sconcicava na biondina...
era sempri eleganti, sittatu 'nta fila i destra,
ora é felicemennti sposatu e risiedi a Taormina.

E chiddu bravu in estimu, studiava cu ttia ogni matina...
è Cicciu Basili, replicai, u poi truvari nta nostra stazioni,
trasiu manuvraturi ma oggi cumanna tutti i treni di Missina;
è cullega di Augustu, ma repartu cuccetti e prenotazioni.

Tu non ti ricordi a De Salvo, dissi Pippu, jò un ncontru spissu,
travagghia nta na banca; era rossiceddu, un poca mpustatu,
jautu, scuriceddu nta facci ristau sempri u stissu,
stava, forsi a Buddunaru, e ora mi pari che sposatu.

Non ci furunu problemi pì Marcellu Sterrantinu
sia picchì fu, un certu tempu, me cumpagnu i bancu
sia picchì, dopu trent'anni, è sempri un figurinu
e sia picchì, vaddatilu, nta testa non avi un filu jancu.

Nni ricuddammu subitu i Fasulu Sabbaturi ......
a ssicunnu da cunvenienza si ssittava ora ccà ora ddà,
chi so' llisciati, ruffianarii, ncantavi a tutti i prifissuri
Oggi è assai stimatu, è a Catania, docenti all’Università.

Misali Serafinu era chiddu chi spissu pun misi non vinia,
nta na simana annava un jonnu a scola e cincu all'Aurora;
oggi è tenenti culunnellu, cumanna un'intera cumpagnia,
u truvati a Zuccarellu, ma a gavetta pi tant'anni a fici fora.

Parisi era u cumpagnu pridilettu i Sabloni Arturu;
avìa nu bruttu sfogu giovanili nta so facci
puttava, puru i sira, un'occhiali sempri scuru,
e comu a Tomasellu, d'iddu piddemmu completamenti i tracci.

Fiminò, cu' na Fiat grigia, du Salici mi pari chi vinia
e a carricava di salami e fummaggiu, comu un bastimentu
picchì aiutava a so patri c'avia no salumeria;
oggi dirigi a Spadafora l'ufficio di collocamentu.

Cu l'amicu Genovesi nni desimu gran battaglia in italianu,
poi, stranamenti, mi livau u salutu na matina,
là pillà non capìa stu cunipurtamentu stranu
ma fu chiaru quannu seppi chi jò sconcicava a ssò cucina.

A Maggiu u piddia i vista, ma sacciu chi fa e chi non fa,
ci dumannu sempri a so' frati, chiddu da cartoleria;
prifìssuri, mi dissi, nta stu Natali certamenti è ccà
e pu vostru anniversariu cridu chi vi faravi cunipagnia.

S'aviti bisognu d'un documentu o certificatu penali
rivuggidivi all'unicu nonnu da nostra cunpagnia.
E' Paulinu Triglia, u truvati nto mbruttu postu, o Tribunali,
si diplomau dopu, picchì pu studiu avìa poca simpatia.

Certi cumpagni, poi, non si ponnu mai scuddari
Spuria, Aloisio, Placidinu, u cchiù ranni, chiddu du Santu,
pi nnui minorenni erinu veri e propri petri miliari
e oggi, comu allora, pi iddu rispettu n'avemu tantu tantu.

Non mi scoddu mai di Cuffari, cu rintracciai pì sso zzia,
di Agresta e di Gregoriu chi ncontru sempri ca' primura;
u fattu è chi nsigninu, sunnu prifissuri comu a mmia
e mi passinu cchiù ncruccati, fossi è u pisu da cultura.

Di Pippu Schepis, comu trent'anni fa, non canciau nenti;
ereditau di so patri l'impresa chi costriusci di na' vita
difatti sulu iddu ava fattu oltri centu appartamenti,
fici piffinu a casa da prufissoressa Andò, nto viali Margherita

Bevacqua trasiu nta ferruvia a Roma, e sintiti chi fici dopu un misi:
Sempri affettuosu, vinni a me casa pi na visita, no misi di frivaru
ma parrava in modu stranu, in "romanescu"  avìa rinnegatu u missinisi
dopu vint'anni a Vicenza, u sottoscrittu, parra ancora caccararuru!!!

L'incontru cu Crisafulli sicunnu mia va cuntatu:
mentri aspittava a me figghiu all'Archimedi, vicinu un bottighinu,
s'avvicinau e mi dissi: Scusi, Lei per caso al Minutoli s'è diplomato?
facisti centru, ci rispunnia, e tu sì l'amicu Costantinu.

Di Lo Casciu mi ricoddu chi non era na cima, ma non annava mali,
facia ddi disegni belli puliti, era nu diu, i so mani pariunu nfatati;
era siccu, occhiali niri era cchiù longu di na ugghia imperiali,
ridia pocu, ma quannu u facìa, avia un sorriso i 180 gradi.

Donati era u megghiu, studiava cu Cilibertu e Genovesi,
seppi i so frati Francu chi vincìu un concorsu nto spitali
e u rintracciai pi' telefunu a unni stà, a Lanzo Torinese.
Iddu non eppi traumi picchì so patri era un continentali.

A Cardillu dopu trent'anni u vitti di recenti, nto periudu estivu;
mentri jò era nto mpanificiu, sintìa diri: mi dugna sei panini?
nni vaddammu e ni bbracciammu cu mi gestu sinceru e istintivu,
seppi chi stà nta panoramica, ma non sapìumu chi erimu vicini,

Oggi, dopu tantu, semu di novu tutti ccà, pari chi fu ajeri,
tutti sistimati: insegnanti, c'è cu travagghiau 'nto ncasellu,
prifissuri d'università, c'è puru un capitanu di pumperi,
ci sunnu ferrovieri, funzionari e c'è piffinu un culunnellu.

E chista è opira di nostri prifissurì, parola mia!
grazie all’Andò oggi scrivemu in perfettu italianu,
e pedi da "pessicaredda" u Lupu n'insignava economia
e in topografia erimu i megghiu, grazzi all'ingigneri Galeanu.

Dopu tantu, però, cetti cumpagni mi scuddai completamenti;
sarannu i figghi, a famigghia, i pinseri, u travagghiari..
o e inveci chi staju tuccannu u menzu seculu, e non ci pozzu fari nenti....
quindi, vuliti o non vuliti, pi stì mancanzi, m'ata ppiddunari.

Ma n'ta stu bellu scinariu, di recenti, calau un bruttu velu,
ognunu javi un distinu, già da nascita, e non putemu fari nenti .....
all'appellu, oggi, manca Aldo Cilesi, u Signuri u vosi 'ncielu
pirciò stà poisia, ccià dedicamu a iddu, chi nostri sintimenti.

Francesco Costa

Messina 29 dicembre 1994

   

www.colapisci.it